Бу уонча сыллааҕыта буолбут түбэлтэ. Тохсунньу тоһуттар тымныыта. Үлэбиттэн сатыы, муннум анныгар киҥинэйэн ыллыы-ыллыы, хааман иһэбин. Соҕотох буоллахпына ырыабын аргыс гынааччыбын.
Дьиэбэр чугаһаатым, таарыйа дьиэм таһыгар баар лааппыттан килиэп ылаары ол диэки барыах курдук буолан иһэн, халтарыйан охтон түстүм. Тура сатаатым, кыайан турбаппын. Олордум. Аттыбынан уоллаах кыыс кэлэн аастылар. Миэхэ наада да буолбаттар, итирик диэтилэр быһыылаах. Утаакы буолбата, нуучча дьахтара кэллэ. Туруора сатаата да, кыайбата. Наһаа ыарахан быһыылаахпын.
Кини ааһаатын кытта биир массыына элээрэн кэллэ, туормастаан хачыгыратта. Төрөл нуучча киһитэ массыынаттан ойон таҕыста. “Туох буоллуҥ?” – диэтэ. “Кыайан турбаппын, атахпын өлөрдүм”, – диэтим. Киһим туруорда, массыынаҕа олордоору гынна. Куттанным аҕай. Дьиэм ити турар диэтим. Киһим кууллаах хортуоска курдук санныгар бырахта. “Хаһыс этээскэ, ханнык кыбартыыраҕа олороҕун?” – диэтэ. “Күлүүскүн аҕал”, – диэтэ. Куттана-куттана: “Суумкаҕа баар!” – диэтим. Ааммын аһан киирэн прихожкаҕа пупикка олорто. Турар. Мин куттанным аҕай… “Күлүүспүн аҕал!” – диэтим, биэрдэ. Кутталбыттан буолан, махтанарбын да умнан кэбистим. Аатын-суолун ыйытыахха баар эбит. Ол өйгө да суох. Эмиэ дьэ киһи бөҕөбүн…
Аргыый таҥаспын устан ыйаатым. Аҥаар атахпынан кылыйан кухняҕа кэллим. Кухоннай олоппоспор ыалдьар атахпын уурдум, туорайыттан тутуһан сыҕарыттым. Дьиэ иһигэр сылдьыахха сөп эбит. Көннөрү бүлгү үктээбиппин дии санаатым. Илиибин суунан, халааппын кэтэн алаадьы тиэстэтэ охсон, алаадьы буһаран сырдьыгынаттым. Ол кэннэ пельмень буһардым. Хайдах эрэ сылаарҕаатым. Хоспор киирэн сыттым.
Атаҕым нүөлүйэн ыалдьар. Көрбүтүм бэрбээкэйим күп-күөх. “Бээ, травматологияҕа барыахха дуу?” – дии санаан Степан Скрябиҥҥэ атаспар эрийдим: “Халтарыйан охтон түспүтүм, аҥаар атаҕым бэрбээкэйэ күп-күөх буолбут”, – диэтим. “Оо, тостубут эбит, билигин тиийиэм”, – диэтэ. Бэйэбит массыынабыт тоҥон турар. Степан кэллэ. Сүгэн түһэрдэ.
Массыынаҕа олорон травматологияҕа кэллибит. Киһи бөҕө. Коляскаҕа олорто. Билэр хирургтаах эбит. Киирэн кэпсэттэ. Киллэр диэтэҕэ буолуо. Киирдибит. Хирург тостубут диэтэ. Гипсэлээтилэр. Дьиэбэр кэллим. Ас тардан, Степаны аһаттым. Махтанан аһаан-сиэн барда. Киэһээ уолум үлэттэн кэлэн соһуйуу бөҕө. Кийиит эмиэ.
Кийиитим барахсан көрөн-истэн, аһатан-сиэтэн абыраабыта. Уолум баттык, торуоска атыыласпыта. Баттыктааҕар олоппоһунан сылдьар ордук этэ. Көрдөрө эрэ барарбар баттыктанар этим.
Икки нэдиэлэнэн торуосканан сылдьар буолбутум. Үлэбэр тахсыбытым. Үлэбэр тахсан баран, торуоскабын бырахпытым. Аа-дьуо бытааннык бэйэм хаамар буолбутум. Хирург этэр: “Эйиэнэ наһаа үчүгэйдик тостубут этэ, аны наһаа үчүгэйдик осто”, – диэн күллэрбитэ. Ыалдьар кэммэр көмөлөспүт дьоммор махталым муҥура суох – ол нуучча үтүө санаалаах киһитигэр, хирургпар, оҕолорум барахсаттарга, атаспытыгар Степан Анисимовичка, кийиитим ийэтигэр Татьяна Семеновнаҕа.
Татьяна Семеновна халадьыас оҥорон, сотору-сотору Горнайтан ыытар этэ. Ол түргэнник оһордоҕо буолуо дии саныыбын. Халадьыас туохха баҕарар туһалаах. Тостубуту үчүгэйдик силимниир, холбуур дииллэр.
Харыстаана КАРДАШЕВСКАЯ.
